Tag Archives: Karen Debrouwere

Voorgeschiedenis

9 Aug

Karen Debrouwere werd op 28/08/1969 geboren met een subluxatie aan de heup en een verkorting van 3cm aan het rechterbeen.

(geboortekaartje)

(uit het geboorteboekje)

(pas geboren…met mama en papa)

(familiefoto met Karen, mama, papa, Inge, oma en opa, mémé en pépé)

Zij werd in de Universitaire Kliniek AZ te Gent na drie dagen opgenomen en na 6 weken verblijf ontslagen : de subluxatie was in orde gebracht.

(Karen in tractie abductie endoratatie bij congenitale heupluxatie)

Daarna volgden om de drie maanden consultaties bij Dr. Machelart, toen assistent te Gent.

(Karen…eindelijk thuis)

Op driejarige leeftijd gingen haar ouders met haar op raadpleging bij Dr. Mulier, Universiteit Leuven.

(Karen 3 jaar)

De diagnose en prognose stonden overeen met die van Gent.  Dus werd verder gewerkt met Dr. Machelart, die bij elk volgend onderzoek een oppervlakkige – dit wil niet zeggen slechte – diagnose stelde maar een ingrijpen bleef uitstellen.

(Karen 4 jaar)

(Karen 6 jaar)

(Karen 7 jaar)

(Karen 8 jaar)

Rond de leeftijd van negen jaar – de verkorting was toen negen cm bovenbeen en drie cm onderbeen – bleef een ingrijpen nog steeds uit en werd uitgesteld tot zij ‘groter’ zou worden.  Dan zou een stuk been uit het linkerbeen weggenomen worden, ingeplant in het been met een achterstand en zou de groei in het goede been worden stilgelegd.

Intussen werd Karen, via de sociale assistente van de CM opgenomen bij het Fonds voor Reclassering (Vredegerecht 19/09/1972 en Reclassering 15/02/1973 onder nr 136 316).

De beslissing van het Fonds ter Reclassering viel op 22/10/1973.  Gevolg : terugbetaling voor orthopedische schoen en verplichting tot het toesturen van evolutieverslagen.  Meteen begon ook het getouwtrek tussen mutualiteit en het Fonds : de mutualiteit kwam tussen voor 1 (welgeteld één) schoen per jaar, de rest moest via het Fonds gebeuren.  Dus maar mikken op één jaar, een week minder werd niet aanvaard.

Op negenjarige leeftijd, toen de beslissing tot ingrijpen uitbleef, wendden haar ouders zich tot Dr. Fabry, Pellenberg, Leuven.  Na diagnose en het verhaal over het vroeger wedervaren, raadde Dr. Fabry ons de vooropgezette ingreep totaal af : ‘Dit zou ik voor een eigen kind nooit doen en hier kunnen we ook niet ingrijpen.  Wilt u naar het buitenland gaan ? ‘

Op de vraag waar dit kon gebeuren werd verwezen naar Prof. Wagner, wereldspecialist terzake en te consulteren in Altdorf bij Nürnberg.

Op 10/08/1978 meldden haar ouders zich in Altdorf.  Er werd een diagnose gesteld en een prognose gemaakt : een 10-jarenplan met vooroperatie, operaties ter verlenging en ter correctie tot alles zo best als mogelijk in orde zou zijn en dit ‘op een natuurlijk wijze’, d.w.z. zonder overplaatsingen die zouden leiden tot een disproportie in de lichaamsstructuur.  In Leuven had men deze werkwijze geprobeerd maar zonder bevredigend resultaat.

Dit was de reden waarom Dr. Fabry niet wilde ingrijpen.

Volgde een aanvraag bij het Fonds ter Reclassering.  Mevrouw V. kwam op bezoek op 19/01/1979 en stelde een verslag op.  De goedkeuring van het Fonds volgde op 18/05/1979, dus ‘na’ de eerste ingreep.

Karen verbleef dus, als kind van 9 jaar, voor de eerste maal in Duitsland van 22/08/1978 tot 12/09/1978, haar ouders bezochten haar twee maal per week.

De opvang was prachtig : een kind dat de taal niet kende werd in een totaal vreemde wereld alleen achter gelaten en was er na enkele dagen ‘akklimatisiert’ zoals men dat in het Duits noemt.

Na de operatie op 28/08/1978 (op Karen haar 9° verjaardag ! ) en het vertrek naar huis op 12/09/1978 volgt om de drie maanden een onderzoek in Duitsland, de start van een tienjarenplan met operaties die elkaar succesvol opvolgen…

Het tienjarenplan ‘eindigt’ in 1988…